۳۰-شهريور-۸۷, ۱۷:۳۵:۵۶
عملهاي جراحي براي بهبود بينايي اخيراً ساده و سريع شدهاند اما بسياري از مزايا و معايب آن بياطلاعاند.
بشر از كجا به فكر اصلاح مشكلات بينايي چشم خود افتاد؟ پاسخ اين سؤال دقيقا مشخص نيست.
ولي مشهور است «بنكا»، تراژدينويس رومي در سال چهارم قبل از ميلاد، كتابها را با نگاه كردن از پشت يك كُرة شيشهاي پر از آب كه باعث بزرگنمايي ميشد، ميخوانده است.
«پلومي» اصول كلي بزرگنمايي را شرح داد و قديميترين لنز شناخته شده در خرابههاي «نينِوِه باستاني» كشف شده است. در نزديكي سال صدم ميلادي، سنگ مخصوص بزرگنمايي براي مطالعه ساخته شد كه احتمالا اين نخستين وسيلة كمك بينايي بود. اما نام نخستين ابداع كنندة عينك، ناشناس باقي مانده است.
به تدريج، پيشرفتهاي زيادي در ساخت عينك بهوجود آمد، تا آنجا كه در قرن شانزدهم ميلادي، عدسيهاي مقعر براي اصلاح عيوب نزديكبيني معرفي شدند. نخستين عدسيهاي ساخته شده، از جنس كوارتز بودند، چون هنوز شيشه ابداع نشده بود!
سال 1780 عينكهاي دو كانوني نيز توسط بنيامين فرانكلين، سياستمدار و فيزيكدان آمريكايي ساخته شد و كمكم استفاده از عينك از ايتاليا به ديگر كشورها كشيده شد و تا آنجا رواج يافت كه در سال 1930 استفاده از عينك آفتابي نيز فراگير شد.
اما به تدريج اين فكر رواج يافت كه آيا هيچ جايگزيني براي عينك وجود ندارد؟ جايگزيني كه ظاهر شخصي آنها را تغيير ندهد؟ با اين هدف براي اولين بار در سال 1960 ميلادي، لنزهاي تماسي ساخته شدند.
كمكم با افزايش كاربرد، انواعي از اين لنزها ساخته شد كه هم مشكلات بينايي را برطرف ميكرد و هم راحتتر استفاده ميشد. اين لنزها چند كاربرد اساسي دارند:
اصلاح عيبهاي ديد، مخصوصا اصلاح عيبهاي ديد، آستيگماتيسم و قوز قرنيه
كاهش پراكندگي نور
استفادة درماني در بيماراني با آسيب قرنيه
استفاده جهت زيبايي!
لنزهاي تماسي 3 نوع سخت، سخت عبور دهندة گاز (RGP) و نرم دارند.
ليزر
اما همچنان يكي از اهداف بزرگ در چشم پزشكي، اصلاح ديد بدون استفادة دائمي از عينك و لنز بود كه عملهاي ليزري چشم، حاصل تلاش دانشمندان در اين راه است. ليزر، نوعي از امواج الكترو مغناطيسي مثل اشعه ايكس، گاما يا فرابنفش يا نور معمولي است كه به صورت تكرنگ ساطع ميشود.
كاربردهاي ليزر، بسيار متنوع است، از يك سيديخوان سادة كامپيوتر گرفته تا اشعهاي كه براي خواندن باركد اجناس در فروشگاهها به كار ميرود.
در اوايل دهه 80 ضمن كار با ليزر براي ايجاد تراش در قطعات كامپيوتري، دكتر سر ينيواسين، متوجه توانايي تداخل ليزر با بافتهاي زنده شد و ايدة استفاده از ليزر در كارهاي درماني به ذهنها خطور كرد. سپس آقاي دكتر تِروكِل، پيشگام عمل ليزر براي تراش قرنيه و درمان عيبهاي انكساري چشم شد و بدين ترتيب عمل ليزري چشم در سال 1987 متولد شد.
و اما عملهاي ليزري چشم چگونهاند؟
به طور سنتي، مشكلات بينايي با عينك يا لنزهاي تماسي اصلاح ميشود. در سالهاي اخير، ليزر به عنوان يك روش جانشين، فراگير و عامهپسند شده است.
عملهاي ليزري بر روي قرنيه (لاية شفاف خارجي چشم كه عنبيه و مردمك را ميپوشاند) انجام ميشود. عملهاي ليزري به سه شيوه انجام ميشوند: 1- ليزيك 2- ليزر 3- لازك. دو شيوة اول، بسيار متداولتر از شيوة سوم است.
هيچ كدام از اين شيوهها محدوديتي براي ساير عملهاي چشمي ايجاد نميكند.در صفحه كناري شرح مختصري دربارة هر يك داده شدهاست.
نكات مهم
افرادي كه آستيگماتيسم نامنظم يا نوع پيشرفتة آن قوز قرنيه (كراتوكونوس) دارند (نامنظمي و ناقرينگي سطحي قرنيه چشم)، چون هميشه احتمال پيشرفت اين نامنظمي وجود دارد، كانديداي مناسبي براي عملهاي ليزري چشم به حساب نميآيند؛ چرا كه اين عملها جلوي پيشرفت بيماري را در اين افراد نميگيرد.
عملهاي ليزري چشم، هيچ عارضهاي براي شبكيه ندارند، اما به افرادي كه بيماري شبكيهاي دارند، توصيه ميشود قبل از انجام عملهاي ليزري، براي جلوگيري از پارگي شبكيه (كه عوارض مهمي چون كوري را ميتواند در پي داشته باشد) ابتدا به درمان آن بپردازند.
بشر از كجا به فكر اصلاح مشكلات بينايي چشم خود افتاد؟ پاسخ اين سؤال دقيقا مشخص نيست.
ولي مشهور است «بنكا»، تراژدينويس رومي در سال چهارم قبل از ميلاد، كتابها را با نگاه كردن از پشت يك كُرة شيشهاي پر از آب كه باعث بزرگنمايي ميشد، ميخوانده است.
«پلومي» اصول كلي بزرگنمايي را شرح داد و قديميترين لنز شناخته شده در خرابههاي «نينِوِه باستاني» كشف شده است. در نزديكي سال صدم ميلادي، سنگ مخصوص بزرگنمايي براي مطالعه ساخته شد كه احتمالا اين نخستين وسيلة كمك بينايي بود. اما نام نخستين ابداع كنندة عينك، ناشناس باقي مانده است.
به تدريج، پيشرفتهاي زيادي در ساخت عينك بهوجود آمد، تا آنجا كه در قرن شانزدهم ميلادي، عدسيهاي مقعر براي اصلاح عيوب نزديكبيني معرفي شدند. نخستين عدسيهاي ساخته شده، از جنس كوارتز بودند، چون هنوز شيشه ابداع نشده بود!
سال 1780 عينكهاي دو كانوني نيز توسط بنيامين فرانكلين، سياستمدار و فيزيكدان آمريكايي ساخته شد و كمكم استفاده از عينك از ايتاليا به ديگر كشورها كشيده شد و تا آنجا رواج يافت كه در سال 1930 استفاده از عينك آفتابي نيز فراگير شد.
اما به تدريج اين فكر رواج يافت كه آيا هيچ جايگزيني براي عينك وجود ندارد؟ جايگزيني كه ظاهر شخصي آنها را تغيير ندهد؟ با اين هدف براي اولين بار در سال 1960 ميلادي، لنزهاي تماسي ساخته شدند.
كمكم با افزايش كاربرد، انواعي از اين لنزها ساخته شد كه هم مشكلات بينايي را برطرف ميكرد و هم راحتتر استفاده ميشد. اين لنزها چند كاربرد اساسي دارند:
اصلاح عيبهاي ديد، مخصوصا اصلاح عيبهاي ديد، آستيگماتيسم و قوز قرنيه
كاهش پراكندگي نور
استفادة درماني در بيماراني با آسيب قرنيه
استفاده جهت زيبايي!
لنزهاي تماسي 3 نوع سخت، سخت عبور دهندة گاز (RGP) و نرم دارند.
ليزر
اما همچنان يكي از اهداف بزرگ در چشم پزشكي، اصلاح ديد بدون استفادة دائمي از عينك و لنز بود كه عملهاي ليزري چشم، حاصل تلاش دانشمندان در اين راه است. ليزر، نوعي از امواج الكترو مغناطيسي مثل اشعه ايكس، گاما يا فرابنفش يا نور معمولي است كه به صورت تكرنگ ساطع ميشود.
كاربردهاي ليزر، بسيار متنوع است، از يك سيديخوان سادة كامپيوتر گرفته تا اشعهاي كه براي خواندن باركد اجناس در فروشگاهها به كار ميرود.
در اوايل دهه 80 ضمن كار با ليزر براي ايجاد تراش در قطعات كامپيوتري، دكتر سر ينيواسين، متوجه توانايي تداخل ليزر با بافتهاي زنده شد و ايدة استفاده از ليزر در كارهاي درماني به ذهنها خطور كرد. سپس آقاي دكتر تِروكِل، پيشگام عمل ليزر براي تراش قرنيه و درمان عيبهاي انكساري چشم شد و بدين ترتيب عمل ليزري چشم در سال 1987 متولد شد.
و اما عملهاي ليزري چشم چگونهاند؟
به طور سنتي، مشكلات بينايي با عينك يا لنزهاي تماسي اصلاح ميشود. در سالهاي اخير، ليزر به عنوان يك روش جانشين، فراگير و عامهپسند شده است.
عملهاي ليزري بر روي قرنيه (لاية شفاف خارجي چشم كه عنبيه و مردمك را ميپوشاند) انجام ميشود. عملهاي ليزري به سه شيوه انجام ميشوند: 1- ليزيك 2- ليزر 3- لازك. دو شيوة اول، بسيار متداولتر از شيوة سوم است.
هيچ كدام از اين شيوهها محدوديتي براي ساير عملهاي چشمي ايجاد نميكند.در صفحه كناري شرح مختصري دربارة هر يك داده شدهاست.
نكات مهم
افرادي كه آستيگماتيسم نامنظم يا نوع پيشرفتة آن قوز قرنيه (كراتوكونوس) دارند (نامنظمي و ناقرينگي سطحي قرنيه چشم)، چون هميشه احتمال پيشرفت اين نامنظمي وجود دارد، كانديداي مناسبي براي عملهاي ليزري چشم به حساب نميآيند؛ چرا كه اين عملها جلوي پيشرفت بيماري را در اين افراد نميگيرد.
عملهاي ليزري چشم، هيچ عارضهاي براي شبكيه ندارند، اما به افرادي كه بيماري شبكيهاي دارند، توصيه ميشود قبل از انجام عملهاي ليزري، براي جلوگيري از پارگي شبكيه (كه عوارض مهمي چون كوري را ميتواند در پي داشته باشد) ابتدا به درمان آن بپردازند.


